سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
237
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
روز نيز پشت سر هم و متواليّا باشند . مؤلف گويد : در روايتى كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 7 ص 300 نقل نموده استحباب روزه در پنجشنبه و جمعه و شش روز از شوّال باينشرح آمده : محمّد بن علىّ بن الحسين باسنادش ، از زهرى ، از علىّ بن الحسين عليه السّلام قال : و امّا الصّوم الّذى يكون صاحبه فيه بالخيار فصوم يوم الجمعة و الخميس و الاثنين و صوم البيض و صوم ستّة ايّام من شوّال بعد شهر رمضان و صوم يوم عرفة و يوم عاشوراء فكلّ ذلك صاحبه فيه بالخيار ان شاء صام و ان شاء افطر . شارح ( ره ) مىفرماين : كسى كه شش روز بعد از عيد را با ماه مبارك رمضان ضميمه نمايد و روزه بگيرد ثواب روزهاش معادل با يكسال روزه است . و در خبر آمده كه مواظبت بر آن مساوى با روزه دهر است . و در تعليل آن بعضى از اخبار چنين بيان مىنمايد : هر عملى كه صدقه محسوب شود معادل با ده حسنه است ، بنابر اين يك ماه روزه رمضان معادل با ده ماه و شش روز شوّال نيز برابر شصت روز يعنى دو ماه مىشود و مجموع با تمام سال برابر مىگردد پس مداومت بر آن معادل با روزه دهر مىباشد . مؤلف گويد : اخبارى كه مرحوم شارح در اينجا اشاره به آن فرمودند چون در مجامع شيعه نبوده و از منابع اهل سنّت نقل شده و حقير نيز در اينكتاب بناى